آیتی باز tag:http://www.takrit11.ir 2018-08-14T16:00:41+01:00 mihanblog.com نکاتی درخصوص ثبت مؤسسات حقوقی ومؤسسات بیمه 2018-08-14T11:25:18+01:00 2018-08-14T11:25:18+01:00 tag:http://www.takrit11.ir/post/221 سامان حسنی • ثبت مؤسسه حقوقی :طبق ماده ۲۱ آیین نامه اجرایی ماده ۱۸۷ قانون برنامه سوم توسعه، پذیرفته شدگان مشاوره حقوقی منفرداً یا مشترکاً اقدام به تشکیل مؤسسه می نمایند. دارندگان پروانه مکلفند حداکثرظرف 6 ماه ازتاریخ صدورمجوزطبق مقررات مربوط به ثبت تشکیلات ومؤسسات غیرتجاری نسبت به ثبت مؤسسه اقدام نمایند، درغیراین صورت مجوزصادره باطل و بی اعتبار خواهد بود مگرآنکه هیأت مذکوردرماده 2 این مدت را حداکثربرای یکباربه مدت ۶ ماه دیگرتمدید نمایند. درصورتی که مؤسسه توسط چند نفرتأسیس شود لازم است یکی ازمشاورین به عنوا • ثبت مؤسسه حقوقی :
طبق ماده ۲۱ آیین نامه اجرایی ماده ۱۸۷ قانون برنامه سوم توسعه، پذیرفته شدگان مشاوره حقوقی منفرداً یا مشترکاً اقدام به تشکیل مؤسسه می نمایند. دارندگان پروانه مکلفند حداکثرظرف 6 ماه ازتاریخ صدورمجوزطبق مقررات مربوط به ثبت تشکیلات ومؤسسات غیرتجاری نسبت به ثبت مؤسسه اقدام نمایند، درغیراین صورت مجوزصادره باطل و بی اعتبار خواهد بود مگرآنکه هیأت مذکوردرماده 2 این مدت را حداکثربرای یکباربه مدت ۶ ماه دیگرتمدید نمایند. درصورتی که مؤسسه توسط چند نفرتأسیس شود لازم است یکی ازمشاورین به عنوان مدیرموسسه حقوقی معرفی تا مسئولیت امورمؤسسه به عهده اوباشد.
تبصره ۱_ ثبت مؤسسه دراداره ثبت اسناد واملاک شهرستانی انجام می شود که پروانه تأسیس مؤسسه برای آن محل صادرشده است.

تبصره ۲_ ثبت مؤسسات حقوقی موکول به ارائه پروانه تأسیس ازقوه قضائیه برای مدتی که درپروانه تعیین شده است خواهد بود. تمدید ثبت تابع تمدید پروانه می باشد.
تبصره ۳_ مؤسسه مشاورحقوقی تابع ضوابط ومقررات مربوط به مؤسسات غیرتجاری خواهد بود‌.
مطابق ماده ۲۲ آیین نامه اجرایی، مؤسسه مشاورحقوقی باید درمحلی که پروانه صادره درج شده است، دایرشود و نمی تواند عملاً فعالیت آن را در محل دیگری متمرکز نموده، درغیراین صورت پروانه صادره باطل می گردد مگراینکه درخصوص تغییرمحل قبلاً موافقت هیأت مذکور درماده ۲ کسب شده باشد.
توضیح_ مفاد این ماده مانع ازحضورشخص مشاورحقوقی درمحاکم یا سایرمراجع شهرهای دیگربه عنوان وکیل نمی باشد.
طبق ماده ۲۳ آیین نامه اجرایی، دارندگان پروانه فقط مجازبه تشکیل یک مؤسسه می باشند، ایجاد شعب و مؤسسات فرعی ممنوع ومستوجب(مستلزم،ایجاب کننده) تعقیب وتعطیلی دائمی یا موقت مؤسسه وتمام شعب آن خواهد بود.

• ثبت مؤسسه بیمه :
طبق ماده ۳۷ قانون تأسیس بیمه مرکزی وبیمه گری،ثبت هرمؤسسه بیمه درایران موکول به ارائه پروانه تأسیس که ازطرف بیمه مرکزی ایران صادرمی شود، خواهد بودهمچنین ثبت هرگونه تغییرات بعدی دراساسنامه ومیزان سرمایه سهام مؤسسات بیمه ای که به ثبت رسیده باشند موکول به ارائه موافقت بیمه مرکزی ایران می باشد.
مطابق ماده ۳۷ قانون تأسیس بیمه مرکزی و بیمه گری، اموال مؤسسات بیمه همچنین ودایع مذکوردرمواد ۳۶ و۴۶ تضمین حقوق و مطالبات بیمه گذاران، بیمه شدگان و صاحبان حقوق آنان است ودرصورت انحلال یا ورشکستگی مؤسسه بیمه، بیمه گذاران وبیمه شدگان و صاحبان حقوق آنان نسبت به سایربستانکاران حق تقدم دارند. درمیان رشته های مختلف بیمه حق تقدم با بیمه عمر است.
مؤسسات بیمه نمی توانند بدون موافقت قبلی بیمه مرکزی ایران اموال خود را صلح حقوق نمایند و یا به رهن واگذار کنند و یا موضوع هرنوع معامله با حق استرداد قراردهند. دفاتراسناد رسمی مؤظفند هنگام انجام این قبیل معاملات موافقت نامه بیمه مرکزی ایران را مطالبه و مفاد آن درسند منعکس کنند.

]]>
تشریفات تشکیل مجمع عمومی 2018-08-14T11:24:23+01:00 2018-08-14T11:24:23+01:00 tag:http://www.takrit11.ir/post/220 سامان حسنی مجمع عمومی شرکت سهامی، از اجتماع صاحبان سهام تشکیل می شود. مجمع عمومی به تصمیم گیری در موضوعات کلی شرکت مبادرت می ورزد و بر حسب نوع ، اهیمت و ضرورت تصمیمی که قرار است اخذ گردد قابل تشکیل است.    در تشکیل مجمع عمومی باید تشریفات ذیل رعایت شود :1- در کلیه موارد، دعوت از سهامداران باید از طریق نشر آگهی در روزنامه کثیرالانتشاری که آگهی های مربوطه به شرکت در آن نشر می گردد، به عمل می آید. هر یک از مجامع عمومی سالیانه برای سال پیش رو این روزنامه را انتخاب می کنند. ( ماده 97 ل. ا. ق. ت ) مجمع عمومی شرکت سهامی، از اجتماع صاحبان سهام تشکیل می شود. مجمع عمومی به تصمیم گیری در موضوعات کلی شرکت مبادرت می ورزد و بر حسب نوع ، اهیمت و ضرورت تصمیمی که قرار است اخذ گردد قابل تشکیل است.

    در تشکیل مجمع عمومی باید تشریفات ذیل رعایت شود :

1- در کلیه موارد، دعوت از سهامداران باید از طریق نشر آگهی در روزنامه کثیرالانتشاری که آگهی های مربوطه به شرکت در آن نشر می گردد، به عمل می آید. هر یک از مجامع عمومی سالیانه برای سال پیش رو این روزنامه را انتخاب می کنند. ( ماده 97 ل. ا. ق. ت )
2- البته در مواقعی که کلیه سهامداران در مجمع حاضر باشند نشر آگهی و تشریفات دعوت الزامی نیست. ( تبصره ماده 97 ل. ا. ق. ت )
3- در آگهی دعوت صاحبان سهام باید این موارد قید گردد : 1) دستور جلسه ، 2 ) تاریخ جلسه با قید ساعت 3) محل تشکیل مجمع با قید نشانی کامل ( ماده 100 ل. ا. ق. ت )
4- اگر بخواهیم در یک روز دو تصمیم اتخاذ نماییم که یکی از آن ها در صلاحیت مجمع عمومی عادی و دیگری در صلاحیت مجمع عمومی فوق العاده است، باید در آگهی دعوت از مجمع عمومی هر دو مجمع را به صورت جداگانه با تصریح موضوع آن ها به طور جداگانه و ساعت تشکیل جداگانه درج نماییم. طبیعی است که در این حالت در ساعت مربوط به مجمع عمومی عادی حد نصاب تشکیل مجمع و تصمیم تابع قواعد مجمع عمومی عادی است و در ساعت تشکیل مجمع عمومی فوق العاده نیز حد نصاب تشکیل مجمع و تصمیم تابع قواعد مجمع عمومی فوق العاده است.
5- با توجه به آنکه در آگهی دعوت باید دستور جلسه قید گردد، به طریق اولی باید نوع مجمع، اعم از موسس، فوق العاده، عادی سالیانه یا عادی به طور فوق العاده قید گردد. البته در صورت سکوت ، به دلیل آنکه اکثر جلسات مجامع عمومی، مجمع عمومی سالیانه است ، بنا را بر این می گذاریم که جلسه تشکیل شده جلسه مجمع عمومی سالیانه است. به عنوان مثال اگر جلسه مزبور، مجمع عمومی فوق العاده یا عادی به طور فو.ق العاده باشد و مراتب در آگهی قید نشده باشد ، تصمیمات مجمع باطل است.
6- فاصله بین تشر دعوت نامه مجمع عمومی و تاریخ تشکیل آن حداقل ده روز و حداکثر چهل روز خواهد بود. ( ماده 98 ل. ا. ق. ت )
7- قبل از تشکیل مجمع عمومی، هر سهامدار ، اگر مایل به حضور در مجمع عمومی باشد، باید با ارائه ورقه سهم یا گواهینامه موقت سهم متعلق به خود شرکت مراجعه و برگه ورود به جلسه را دریافت نماید ، در غیر این صورت حق حضور در جلسه مجمع را نخواهد داشت. ( ماده 99 ل. ا. ق. ت )
8- در کلیه مجامع عمومی حضور وکیل یا قائم مقام قانونی صاحب سهم ، مانند وراث و همچنین حضور نماینده یا نمایندگان شخصیت حقوقی به شرط ارائه مدارک وکالت یا نمایندگی به منزله حضور خود صاحب سهم است. ( ماده 102 ل. ا. ق. ت )
9. هر صاحب سهم می تواند از پانزده روز قبل از انعقاد مجمع عمومی در مرکز شرکت به صورت حساب ها مراجعه کرده و از ترازنامه و حساب سود و زیان و گزارش عملیات مدیران . گزارش بازرسان رونوشت بگیرد. ( ماده 139 ل. ا. ق. ت )
10- در صورت تشکیل مجمع عمومی عادی بازرس یا بازرسان موظفند گزارش جامعی راجع به وضع شرکت به مجمع عمومی عادی تسلیم کنند. گزارش بازرسان باید لااقل ده روز قبل از تشکیل مجمع عمومی عادی جهت مراجعه صاحبان سهام در مرکز شرکت آماده باشد. ( ماده 150 ل. ق. ت ) اگر مجمع عمومی بدون دریافت گزارش بازرس یا بر اساس گزارش اشخاصی که انتخاب آنان به بازرسی ممنوع بوده است، صورت دارایی و ترازنامه و حساب سود و زیان شرکت را مورد تصویب قرار دهد این تصویب به هیچ وجه اثر قانونی ندارد و از درجه اعتبار ساقط خواهد بود. ( ماده 152 ل. ا. ق. ت )
11- از حاضرین در مجمع صورتی ترتیب داده خواهد شد که در آن هویت و اقامتگاه و تعداد سهام و تعداد آراء هر یک از حاضرین قید و به امضاء آنان خواهد رسید. ( ماده 99 ل. ا. ق. ت )
12- مجامع عمومی توسط هیات رئیسه ای مرکب از یک رئیس و یک منشی و دو ناظر اداره می شود. اگر ترتیب دیگری در اساسنامه پیش بینی نشده باشد ریاست مجمع با همان رئیس هیات مدیره خواهد بود، مگر در مواقعی که انتخاب یا عزل بعضی از مدیران یا کلیه آن ها جزء دستور جلسه مجمع باشد که در این صورت رئیس مجمع از بین سهامداران حاضر در جلسه به اکثریت نسبی آن ها انتخاب خواهد شد. ناظران از بین صاحبان سهام انتخاب خواهند شد ولی منشی جلسه ممکن است صاحب سهم نباشد. ( ماده 101 ل. ا. ق. ت )
13- از مذاکرات و تصمیمات مجمع عمومی صورت جلسه ای توسط منشی ترتیب داده می شود که به امضاء هیات رئیسه مجمع رسیده و یک نسخه از آن در مرکز شرکت نگهداری خواهد شد، در مواردی نسخه ای دیگر از آن به مرجع ثبت شرکت ها ارسال خواهد شد. ( ماده 105 ل. ا. ق. ت )
14- اگر در مجمع عمومی تمام موضوعات مندرج در دستور مجمع مورد اخذ تصمیم واقع نشود، هیات رئیسه مجمع با تصویب مجمع می تواند اعلام تنفس نموده و تاریخ جلسه بعد را که نباید دیر تر تز دو هفته باشد تعیین کند، تمدید جلسه محتاج به دعوت و آگهی مجدد نیست . در جلسه بعدی مجمع با همان حد نصاب جلسه قبل رسمیت خواهد داشت. برای مثال اگر جلسه قبل، جلسه اول مجمع عمومی عادی بوده است از آن جا که حد نصاب، حضور دارندگان اقلاَ بیش از نصف سهام ضروری است ، در جلسه بعد از تنفس نیز باید این حد نصاب رعایت گردد و اگر جلسه قبل، جلسه دوم مجمع عمومی عادی بوده است از آن جا که با حضور هر تعداد از سهامداران مجمع تشکیل می گردد، در جلسه بعد از تنفس نیز حضور هر تعداد از سهامداران کافی است. ( ماده 104 ل.ا.ق. ت )

    سوال : اداره جلسات مجامع عمومی به چه ترتیبی صورت می گیرد ؟

جواب : اداره این جلسات توسط هیات رئیسه ای متشکل از اشخاص ذیل صورت می گیرد :
1. یک رئیس که همان رئیس هیات مدیره است.
2. دو ناظر که باید از بین سهامداران تعیین گردند.
3. یک منشی که می تواند از بین سهامداران یا از خارج سهامداران تعیین گردد.

    سوال : در چه مواردی، نسخه ای از صورت جلسه مجمع باید جهت ثبت به مرجع ثبت شرکت ها ارسال گردد ؟

جواب : اگر تصمیمات مجمع متضمن یکی از موارد ذیل باشد، نیاز به ثبت دارد و بنابراین باید نسخه ای از آن برای ثبت به اداره ثبت شرکت ها تسلیم شود. ( ماده 106 ل. ا. ق. ت )
1. انتخاب مدیران اعم از اعضاء هیات مدیره و مدیر عامل.
2. انتخاب نماینده حقیقی شخص حقوقی که عضو هیات مدیره است.
3. انتخاب بازرس یا بازرسان.
4. تصویب ترازنامه.
5. تغییر در سرمایه شرکت ( کاهش یا افزایش سرمایه )
6. هر نوع تغییر در اساسنامه
7. انحلال شرکت و محوه نصفیه  ]]>
پایان دوره ماموریت مدیر عامل شرکت سهامی 2018-08-06T10:14:37+01:00 2018-08-06T10:14:37+01:00 tag:http://www.takrit11.ir/post/218 سامان حسنی در این مقاله در رابطه با پایان دوره ماموریت مدیر عامل شرکت سهامی سخن خواهیم گفت. یادآوری می گردد که :" هیئت مدیره باید اقلاَ یک نفر شخص حقیقی را به مدیریت عامل شرکت برگزیند و حدود اختیارات و مدت تصدی و حق الزحمه او را تعیین کند. در صورتی که مدیر عامل عضو هیئت مدیره باشد دوره مدیریت عامل او از مدت عضویت او در هیئت مدیره بیشتر نخواهد بود. مدیر عامل شرکت نمی تواند در عین حال رئیس هیئت مدیره همان شرکت باشد مگر با تصویب سه چهارم آراء حاضر در مجمع عمومی .تبصره : هیئت مدیره در هر موقع می تواند مدیر عام در این مقاله در رابطه با پایان دوره ماموریت مدیر عامل شرکت سهامی سخن خواهیم گفت. یادآوری می گردد که :
" هیئت مدیره باید اقلاَ یک نفر شخص حقیقی را به مدیریت عامل شرکت برگزیند و حدود اختیارات و مدت تصدی و حق الزحمه او را تعیین کند. در صورتی که مدیر عامل عضو هیئت مدیره باشد دوره مدیریت عامل او از مدت عضویت او در هیئت مدیره بیشتر نخواهد بود. مدیر عامل شرکت نمی تواند در عین حال رئیس هیئت مدیره همان شرکت باشد مگر با تصویب سه چهارم آراء حاضر در مجمع عمومی .
تبصره : هیئت مدیره در هر موقع می تواند مدیر عامل را عزل نماید ".
معمولاَ مدیر عامل از میان اعضای هیات مدیره و یا خارج از اعضا انتخاب و اختیارات وی نیز از هیات مدیره گرفته می شود. با توجه به ماده 114 " لایحه " چنانچه مدیر عامل شرکت از بین اعضای هیات مدیره انتخاب شود سهام وثیقه را باید تودیع کند و در جلسات هیات مدیره نیز دارای حق رای است و در صورتی که خارج از اعضا باشد در جلسات هیات مدیره فاقد رای خواهد بود و نیازی هم به تودیع سهام وثیقه ندارد زیرا در این حالت وی مجری تصمیمات و مصوبات هیات مدیره است و خود در تصمیمات نقشی ندارد. در هر دو حالت دوره تصدی مدیر عامل نمی تواند از دوره تصدی هیات مدیره بیشتر باشد و هیات مدیره در هر زمان می تواند بدون لزوم وجود علت یا توجیهی مدیر عامل را عزل کنند.

    پایان دوره ماموریت مدیر عامل شرکت سهامی

درباره مدت ماموریت مدیر عامل، قانون گذار دو وضعیت را ترسیم نموده است :
نخست آنکه ، مدیر عامل خود عضو هیئت مدیره هم باشد. در این صورت دوره مدیریت عاملی چنین مدیری از دوره عضویت وی در هیئت مدیره بیشتر نخواهد بود. برای مثال چنانچه شخصی که یک سال دیگر به پایان دوره مدیریتش باقی نمانده، ممکن است تنها برای همان یک سال به عنوان مدیر عامل انتخاب شود. البته معلوم نیست با توجه به عدم ضرورت انتخاب مدیر عامل از میان اعضای هیئت مدیره، به چه مناسبت میان دوره ماموریت مدیر عامل و مدت عضویت او در هیئت مدیره، چنین رابطه لازم و ملزومی برقرار گردیده است.
وضعیت دوم، در صورتی است که شخص مدیر عامل عضو هیئت مدیره نباشد. اگرچه در این رابطه ماده 124 مورد بحث هیچ گونه حکم روشنی ندارد، لکن ، آیا می توان با توسل به مفهوم مخالف عبارت " در صورتی که مدیر عامل عضو هیئت مدیره باشد دوره مدیریت عامل او از مدت عضویت او در هیئت مدیره بیشتر نخواهد بود " حکم نمود که در صورتی که مدیر عامل عضو هیئت مدیره نباشد دوره مدیریت عاملی وی ممکن است از دوره ماموریت هیئت مدیره هم فراتر رود ؟ ظاهراَ به صرف تمسک به مفهوم مخالف عبارت قانونی بالا، منعی برای ارائه چنین تفسیری به چشم نمی خورد. لکن برداشت بالا علاوه بر آنکه با اراده قانون گذار هماهنگ به نظر نمی رسد، خود با قاعده دیگری، یعنی عدم امکان تفویض اختیار بیش از آنچه که خود واگذارنده داراست، برخورد می نماید. ملاحظه ساختار عبارت قانونی مورد بحث تنها حکایت از آن دارد که مقنن در مقام جلوگیری از تعیین مدت ماموریت مدیر عامل عضو هیئت مدیره، بیش از مدت عضویت او در هیئت مدیره بوده است و نه جز آن. گذشته از آن، عدم تعلق اراده قانون گذار به تجویز مفهوم مخالف به گونه ای در ظاهر عبارت جلوه گر است که جایی برای جعل حکم از مفهوم مخالف باقی نمی گذارد. علاوه بر استدلال بالا، چنانچه برای عبارت مورد بحث قائل به مفهوم مخالف باشین به معنای آن خواهد بود که برای هیئت مدیره امکان واگذاری اختیاری را تجویز می نماییم که خود فاقد آن است. چگونه ممکن است هیئت مدیره ای که خودحداکثر برای دو سال انتخاب شده، مجاز به واگذاری اختیاراتش به مدیر عامل مثلاَ برای سه سال یا چهار سال باشد ؟

    تعیین حق الزحمه برای مدیر عامل

برخلاف مقررات مربوط به هیئت مدیره، در ماده 124 لایحه اصلاحی قانون تجارت 1347، تعیین حق الزحمه مدیر عامل بر عهده هیئت مدیره گذاشته شده است. زیرا که انتخاب مدیر عامل بر اساس تشخیص صلاحیت های وی از سوی هیئت مدیره انجام می پذیرد. لذا مرجع اخیر نیز بایستی جهت تعیین حق الزحمه مدیر عامل صلاحیتدار شناخته شود. البته، با توجه به تبعیت هیئت مدیره از مجمع عمومی، معمولاَ تعیین حق الزحمه مدیر عامل به وسیله هیئت مدیره بر اساس رهنمودهای دیکته شده از سوی مجمع صورت می گیرد.
با این حال، بایستی این نکته بسیار مهم را در نظر داشت که قانون کار و مقررات آمره حاکم بر روابط کارگر و کارفرما در سال 1347 که لایحه اصلاحی قانون تجارت به تصویب رسید هنوز وجود نداشت.  ]]>
تغییر موضوع یا الحاق مواردی به موضوع شرکت با مسئولیت محدود 2018-08-06T10:10:09+01:00 2018-08-06T10:10:09+01:00 tag:http://www.takrit11.ir/post/217 سامان حسنی موضوع فعالیت شرکت ها که در بند 2 اساسنامه آن قید می گردد نشان دهنده نوع عملکرد، هویت و اصل شرکت است. موضوع شرکت در صورت صلاحدید اعضای شرکت قابل تغییر یا افزایش یا کاهش خواهد بود. تغییرات در خصوص موضوع فعالیت در کلیه شرکت ها طبق مصوبه مجمع عمومی فوق العاده امکان پذیر است.جهت افزایش یا تغییر موضوع شرکت ، نیاز است مدارک ذیل تنظیم و فراهم گردد :_ صورتجلسه تغییر موضوع یا الحاق مواردی به موضوع شرکت_ کپی برابر با اصل مدارک شناسایی تمامی اعضای شرکت_ کپی آگهی تأسیس و روزنامه رسمی تأسیس_ کپی روزنامه رسمی موضوع فعالیت شرکت ها که در بند 2 اساسنامه آن قید می گردد نشان دهنده نوع عملکرد، هویت و اصل شرکت است. موضوع شرکت در صورت صلاحدید اعضای شرکت قابل تغییر یا افزایش یا کاهش خواهد بود. تغییرات در خصوص موضوع فعالیت در کلیه شرکت ها طبق مصوبه مجمع عمومی فوق العاده امکان پذیر است.

جهت افزایش یا تغییر موضوع شرکت ، نیاز است مدارک ذیل تنظیم و فراهم گردد :
_ صورتجلسه تغییر موضوع یا الحاق مواردی به موضوع شرکت
_ کپی برابر با اصل مدارک شناسایی تمامی اعضای شرکت
_ کپی آگهی تأسیس و روزنامه رسمی تأسیس
_ کپی روزنامه رسمی آخرین تغییرات ( در صورت وجود)

مراحل تغییر موضوع شرکت با مسوولیت محدود به قرار ذیل است :
1. تشکیل مجمع عمومی فوق العاده و تنظیم صورتجلسه و امضای ذیل آن توسط کلیه شرکا با قید میزان سهم الشرکه خود.
2. در صورتیکه جلسه با اکثریت شرکاء تشکیل شده باشد رعایت دعوت شرکاء وفق اساسنامه شرکت یا قانون تجارت با ارائه مستندات الزامی است.
3. در صورتیکه تعداد شرکاء از 12 نفر بیشتر باشد انتخاب هیات نظار مرکب از سه نفر الزامی و در ابتدا صورتجلسه نام اعضای هیات نظار نوشته شود و ذیل صورتجلسه را امضاء نمایند.
4. شرکاء اصالتاَ یا وکالتاَ یا ولایتاَ نام خود را همراه با ذکر سمت و میزان سهم الشرکه در صورتجلسه نوشته و امضا نمایند و در صورتی که وکالتاَ امضاء می نمایند ارائه کارت وکالت نامه رسمی ( اصل رونوشت برابر اصل شده ) الزامی است.
5. چنانچه موضوع الحاق شده نیاز به اخذ مجوز از مراجع ذیصلاح مربوطه داشته باشد،لازم است که قبل از اقدام به ثبت صورتجلسه الحاق به موضوع، مجوزهای لازم اخذ گردد و همراه با صورتجلسه تحویل اداره ثبت خواهد شد. ، (  شماره مجوز در موضوع درج گردد).
6. دفاتر ثبت بعد از تحویل مدارک توسط متقاضی امضا خواهد شد.

    نمونه صورتجلسه تغییر موضوع یا الحاق مواردی به موضوع شرکت ( در شرکت های با مسئولیت محدود – تضامنی – نسبی )

نام شرکت …………… شماره ثبت ………….. سرمایه ثبت شده ……………….. ریال در تاریخ ……………… ساعت ……………. مجمع عمومی فوق العاده شرکت با حضور کلیه شرکاء / اکثریت شرکاء در محل شرکت تشکیل و نسبت به تغییر یا الحاق مواردی به موضوع شرکت اتخاذ تصمیم شد.
نام شرکاء                                  میزان سهم الشرکه
1. خانم / آقای ……………. دارای ……………. ریال سهم الشرکه
2. خانم / آقای …………… دارای ……………. ریال سهم الشرکه
3. خانم / آقای …………… دارای ……………. ریال سهم الشرکه
موضوع شرکت به شرح ذیل تغییر یافت یا مواردی به موضوع شرکت الحاق شد.
………………………………………………………………………………………………………………………………………………………………………………………………………………………………………………………………………………………………………………………………………………………………………
در نتیجه ماده ……………. اساسنامه شرکت به شرح فوق اصلاح می گردد.
به خانم / آقای ………………. احدی از شرکاء یا وکیل رسمی شرکت وکالت داده می شود که ضمن مراجعه به اداره ثبت شرکت ها نسبت به ثبت صورتجلسه و پرداخت حق الثبت و امضاء ذیل دفتر ثبت اقدام نماید.
1. خانم / آقای ……………… امضاء
2. خانم / آقای ……………… امضاء
3. خانم / آقای ………………امضاء
4. خانم / آقای ………………امضاء
تذکرات :
_ چنانچه موضوع شرکت کلاَ تغییر یابد یا مواردی در آن اصلاح گردد یا مواردی به آن الحاق گردد، بطور کامل در صورتجلسه نوشته شود.
_ کلیه اقدامات پذیرش صورتجلسات از طریق سامانه اینترنتی به نشانی http://irsherkat.ssaa.ir  صورت می گیرد.
_ تمام شرکاء ذیل تمام صفحات صورتجلسه را امضاء نمایند.
_ صورتجلسه در دو یا چند نسخه تهیه و تمام آن ها امضاء و یک نسخه از آن ظرف مدت یک ماه از تاریخ تشکیل جلسه به اداره ثبت شرکت ها ارائه شود.
]]>
جایگاه و اهمیت شرکتهای سهامی 2018-08-06T10:09:26+01:00 2018-08-06T10:09:26+01:00 tag:http://www.takrit11.ir/post/216 سامان حسنی شرکت سهامی را بایستی به چند جهت دارای جایگاهی خاص در بین سایر شرکتها تجاری موجود در نظام حقوقی ایران به حساب آورد:اول اینکه ، شرکت سهامی همه خصایص یک شرکت تجاری به معنای خاص را دارد و بر خلاف دیگر شرکتها تجاری، در بازرگانی بودن آن بدون توجه به موضوع فعالیتش، هیچ گونه اختلافی میان حقوقدانان به چشم نمی خورد. ارزش سرمایه در این شرکت از یک جهت و مسئولیت محدود سهامدران به میزان سرمایه آنها ، ونیز سهولت واگذاری سرمایه از جهتی دیگر نشانگر گرایش قانون گذار به محور تلقی نمودن سرمایه به عنوان عنصر اصلی تج شرکت سهامی را بایستی به چند جهت دارای جایگاهی خاص در بین سایر شرکتها تجاری موجود در نظام حقوقی ایران به حساب آورد:
اول اینکه ، شرکت سهامی همه خصایص یک شرکت تجاری به معنای خاص را دارد و بر خلاف دیگر شرکتها تجاری، در بازرگانی بودن آن بدون توجه به موضوع فعالیتش، هیچ گونه اختلافی میان حقوقدانان به چشم نمی خورد. ارزش سرمایه در این شرکت از یک جهت و مسئولیت محدود سهامدران به میزان سرمایه آنها ، ونیز سهولت واگذاری سرمایه از جهتی دیگر نشانگر گرایش قانون گذار به محور تلقی نمودن سرمایه به عنوان عنصر اصلی تجارت در شرکت سهامی است.
دوم ، در میان شرکتهای موجود، شرکت سهامی تنها شرکتی است که در آن قوانین ناظر به فعالیت ، ادراه و نظارت بر عملکرد شرکت و مدیران آن برخلاف برخی کاستیها، با وسواس و دقت پیش بینی گردیده است . نکته دیگری که نشانگر اهمیت شرکت سهامی است ، حجم مقررات لایحه اصلاحی در قیاس با کل قانون تجارت است . در حالی که مجموع مواد قانون تجارت بالغ بر 530 ماده است لایحه اصلاحی قانون تجارت به تنهایی 300 ماده قانونی را در بر می گیرد . شایان توجه آنکه مقررات قانونی حاکم بر شرکت سهامی حتی پیش از سال 1347 در مقایسه با دیگر شرکتهای بازرگانی مفصل تر و کامل تر به نظر می رسید . دولت نقش شرکتهای سهامی و اثر گذاری آنها در حوزه اعتصاد را چنان تعیین کننده یافت کهتنها به اصلاح قانون تجارت ناظر بر این شرکت پرداخت و جدای از دیگر شرکتها، قانون خاضی در قالب لایحه اصلاح قانون تجارت تهیه تمود که تحت همین عنوان از تصویب کمیسیونها خاص مجلسین گذشت . بر این اساس ، قانون مزبور را به عنوان قانون شرکتهای سهامی نیز می توان نامید.
سوم، صرف نظر از توجه خاص دولت و قانونگذار به شرکت سهامی، اصولا کارکردها و مکانیزم فعالیت و ادره آن به گونه ای است که امکان نقش آفرینی بیشتر این نوع شرکت را در روابط تجاری فراهم ساخته و موجب جذب سرمایه و گرایش اشخاص – به ویژه سرمایه گذاران- به آن میگردد . افزون بر آن نهادهای عمومی مرتبط با حوزه تجارت به ویژه موسسات بانکی و اعتباری با ملاحظه ساختارو شیوه فعالیت شرکت سهامی در اعطای تسهیلات به آن آمادگی و رغبت بیشتری نشان می دهند.
شرکت سهامی در ماده 21 قانون تجارت 1311 به عنوان شرکتی که " برای امور تجارتی تشکیل و سرمایه آن به سهام تقسیم شده مسئولیت صاحبان سهام محدود به سهام آنهاست " تعریف شده بود. لایحه اصلاحی قانون تجارت 1347 عناصر بنیادین تعریف ماده 21 منسوخ یعنی تقسیم سرمایه به سهامو محدودیت مسئولیت سهامداران به آورده آنها را حفظ نمود .به موجب ماده یک لایحه مزبور:
" شرکت سهامی شرکتی است که سرمایه آن به سهام تقسیم شده و مسئولیت صاحبان سهام محدود به مبلغ اسمی سهام آنهاست ."
با این تفاوت چشمگیر در لایحه اخیر در مقایسه با قانون منسوخ در تعریف شرکت سهامی به چشم می خورد:
نخست ، عدم ذکر عبارت " برای امور ، تجارتی" در ماده یک لایحه اصلاحی قانون تجارت است . همان گونه که در بحث معیار تشخیص تجاری بودن شرکتهای ملاحظه شده مقنن عبارت مزبور را به شکلی صریح و دقیق تر در ماده 2 لایحه اصلاحی منعکی نموده است . اینکه آنیا حذف عبارت یاد شده و انعکاس آنبه شکلی متفاوت د رماده 2 مرقوم اثری با خود به همراه داشته یا خیر ، محل اختلاف است . دکتر ستوده تهران با اشاره به مفاد ماده 21 منسوخ بر این باور است که " امروزه این موضوع مورد قبول کلیه علمای حقوق تجارت هست که شرکت سهامی صرف نظر از موضوع آن شرکت تجارتی محسوب می شود"
تفاوت دوم در دو ماده 21 قانون سابق و ماده یک لایحه اصلاحی قانون تجارت1347 ذکر عبارت "مبلغ اسمی" در قانون اخیر به جای "سهام " است. اگرچه به نظر نمی رسد که تغییر مزبور پیامد عملی قابل اعتنایی در پی داشته باشد، لکن با اندکی تامل تغییر به عمل آمده در لایحه اصلاحی 1437 دست کم از جهت نظری شایان توجه می نماید. چر که " مبلغ اسمی سهام" در مواردی که صاحب سهمی ، دارای سهامی به جز سهام عادی در شرکت باشد ، مفهومی یکسان با" سهام " به دست نمی دهد. برای مثال ، چنانچه سهامداری دارای سهام ممتازه باشد و امتیاز وی ازاین گونه سهام دارا بودن درصدی سود بیشتر در مقایسه با سهام عادی و یا داشتن حق رای بالاتر در مجامع عمومی در نظر گرفته شود این امر در ارزش واقعی سهام موثر است .
نکته ای که در تعاریف ارائه شده چه در مقررات پیشین قانون تجارت و چه در لایحه اصلاحی آن به چشم می خورد ، ساختار و عناصر تعریف شرکت سهامی است . اصولا هر تفریف باید متضمن فلسفه و چرایی نهاد موضوع تعریف باشد و به همین جهت مجامع و مانع بودن از اصول تعریف به شمار می رود . در حالی که در تعریف شرکت سهامی به نجو منعکی در مقررات سابق و کنونی تنها برخی ویژگیهای شرکت سهامی بیان گردیده است . به دیگر سخن ، آنچه که به عنوان تعریف آمده ، بیشتر بیان برخی اوصاف این نوع شرکت است . در نتیجه امکان افزودن ویژگیهای دیگری نیز در کنار اوصاف مذکور تحت عنوان تعریف متصور است . برای مثال می توان افزون بر ویژگیهای مذکور در مقررات ماده یک مرقوم، شرکت سهامی را شرکتی که دارای حداقل سه شریک بوده ومدیران  از میان سهامداران برگزیده شوند تعریف نمود.
از سوی دیگر ضمن پذیرش ایراد گفته شده نباید این حقیقت را نادیده گرفت که تاسیسی مانند شرکت سهامی علاوه بر آنکه از پدیده های روابط حقوقی نوین محسوب می گردد در بردارنده ویژگیهای تغییر پذیر از جمله در مورد تعداد سهامداران یا حذف شرط سهامدار بودن مدیران در رود باز بینی مقررات قانونی است. با این حال ، قانون گذار برخی ویژگیهای شرکت سهامی از جمله تقسیم سرمایه به سهام و محدود بودن مسئولیت سهامداران را که از خصوصیات ذاتی و همیشگی شرکت مزبور به شمار می رود به عنوان عناصر محوری تعریف ذکر نموده است چرا که هر گونه تغییری در هر یک از دو وصف اخیر ، شرکت تجاری مورد بحث را از مفهوم شرکت سهامی و سرمایه تهی خواهد ساخت و دیگر نمی توان عنوان سهامی رابر چنین شرکتی اطلاق نمود. ]]>
ثبت برند در دماوند 2018-08-06T10:08:14+01:00 2018-08-06T10:08:14+01:00 tag:http://www.takrit11.ir/post/215 سامان حسنی علامت تجاری یا اصطلاحاَ برند ، علامتی است که برای معرفی و مشخص کردن کالاها و محصولات به کار می رود. چنانچه علاقه مند به ثبت برند در دماوند هستید و می خواهید با شرایط ثبت آن آشنا شوید این مقاله را مطالعه بفرمایید. ما در این مقاله، اطلاعات مفیدی را در اختیار شما عزیزان قرار داده ایم.    اهداف ثبت برند در دماوندمدیران برند، با اهداف مختلفی برند را به ثبت می رسانند. از جمله :- حق استعمال انحصاری علامت تجاری فقط برای کسی شناخته خواهد شد که علامت خود را به ثبت رسانیده باشد.- ثبت برند با علامت تجاری یا اصطلاحاَ برند ، علامتی است که برای معرفی و مشخص کردن کالاها و محصولات به کار می رود. چنانچه علاقه مند به ثبت برند در دماوند هستید و می خواهید با شرایط ثبت آن آشنا شوید این مقاله را مطالعه بفرمایید. ما در این مقاله، اطلاعات مفیدی را در اختیار شما عزیزان قرار داده ایم.

    اهداف ثبت برند در دماوند

مدیران برند، با اهداف مختلفی برند را به ثبت می رسانند. از جمله :
- حق استعمال انحصاری علامت تجاری فقط برای کسی شناخته خواهد شد که علامت خود را به ثبت رسانیده باشد.
- ثبت برند باعث جلوگیری از سواستفاده ی متقلبان می شود و از عرضه ی کالا و خدمات مشابه توسط اشخاص ثالث تحت علائم تجاری که عین یا به طریق گمراه کننده ای مشابه علامت تجاری دیگری هستند جلوگیری به عمل می آورد.
- خدمت شما را از دیگران متمایز می کند.
- برای محصولات و شرکت و خدمات شما ایجاد شهرت و وجه می کند.
-  ابزار بازاریابی و اساس ایجاد وجهه و شهرت هستند.
- ممکن است دارایی ارزشمند کسب و کار باشند.
- شرکت ها را تشویق می کند در حفظ یا بهبود کیفیت محصولات سرمایه گذاری کنند.
- ممکن است برای دریافت وام مفید باشند.
- جزء ضروری موافقت نامه های اعطای نمایندگی است .
- اجازه استفاده از آن ها به اشخاص ثالث داده می شود و منبع مستقیم درآمد از محل حق امتیازها می باشند.
- علامت تجاری ثبت شده ، قابل نقل و انتقال است . لذا، می توان آن را انتقال داد.

    ویژگی های علامت تجاری چیست ؟

 علامت تجاری باید از خلاقیت و نوآوری برخوردار باشد.به عبارت دیگر می توان کفت علامت تجاری نباید تکراری و یا مشابه علایم مستعمل قبلی باشد.
علامت تجاری باید بنحوی طراحی، ترسیم  و تعیین می شود که موجب خطا، اشتباه، فریب و گمراهی مخاطب و مشاهده کننده نگردد.
علامت تجاری یک شرکت باید در میان علایم شرکت های مشابه، مشخص و متمایز باشد و توسط افراد عادی بسهولت تمیز داده شود.

    ثبت کدام علائم اجباری است ؟

به موجب تصویب نامه مصوب 3 اردیبهشت 1328 هیئت دولت ، ثبت علائم تجاری برای موارد ذیل اجباری است :
الف- مواد غذایی که در لفاف و ظروف مخصوصی باشد مثل کنسرو ، کره ، شکلات و روغن های مختلف و ...
ب- نوشابه و آب های گازدار
ج- لوازم آرایش که اثر مستقیم روی پوست بدن انسان دارند مثل صابون، عطر ، ادکلن
د- داروهای اختصاصی با موارد استعمال طبی اعم از انسانی و حیوانی

    ثبت کدام علائم  ممنوع است ؟

مطابق ماده 32 قانون ثبت علائم و اختراعات مصوب 7 / 8/ 1386 ، ثبت علامات ذیل ممنوع می باشد :
الف- نتواند کالاها یا خدمات یک موسسه را از کالاها و خدمات موسسه دیگر متمایز سازد.
ب- خلاف موازین شرعی یا نظم عمومی یا اخلاق حسنه باشد.
ج- مراکز تجاری یا عمومی را به ویژه در مورد مبدا جغرافیایی کالاها یا خدمات یا خصوصیات آن ها گمراه کند.
د- عین یا تقلید نشان نظامی ، پرچم یا سایر نشان های مملکتی یا نام یا نام اختصاری یا حروف اول یک نام یا نشان رسمی متعلق به کشور، سازمان های بین الدولی یا سازمان هایی که تحت کنوانسیون های بین المللی تاسیس شده اند، بوده یا موارد مذکور یکی از اجزاء آن علامت باشد، مگر آن که توسط مقام صلاحیتدار کشور مربوط یا سازمان ذی ربط اجازه استفاده از آن صادر شود.
ه- عین یا به طرز گمراه کننده ای شبیه یا ترجمه یک علامت یا نام تجاری باشد که برای همان کالاها یا خدمات مشابه متعلق به موسسه دیگری در ایران معروف است.
و- عین یا شبیه آن قبلاَ برای خدمات غیر مشابه ثبت و معروف شده باشد. مشروط بر آن که عرفاَ میان استفاده از علامت و مالک علامت معروف ارتباط وجود داشته و ثبت آن به منافع مالک علامت قبلی لطمه وارد سازد.
ز- عین علامتی باشد که قبلاَ به نام مالک دیگری ثبت شده و با تاریخ تقاضای آن مقدم یا دارای حق تقدم برای همان کالا و خدمات و یا برای کالا و خدماتی است که به لحاظ ارتباط و شباهت موجب فریب و گمراهی شود.

    مدارک لازم جهت ثبت برند در دماوند :

1- تکمیل دو نسخه اظهارنامه علامت
2- مدارک مثبت هویت متقاضی :
الف) اشخاص حقیقی: (تصویر شناسنامه و کارت ملی)
ب) اشخاص حقوقی: (آخرین روزنامه رسمی دلیل مدیریت، تصویر شناسنامه و کارت ملی صاحبان امضاء)
3- مدارک نماینده قانونی:
در صورتی که تقاضا توسط نماینده قانونی (وکیل، دارنده یا دارندگان حق امضاء برای اشخاص حقوقی و...) به عمل آید مدارک آن ضمیمه گردد.
4- نمونه گرافیکی: کپی یا تصویر از علامت درخواستی حداکثر در ابعاد 1010سانتی متر
5- در صورت سه بعدی بودن :
ارائه علامت به صورت نمونه گرافیکی یا تصویر دو بعدی به نحوی که از شش زاویه متفاوت تهیه و در مجموع یک نمونه واحد را تشکیل دهند.
6- ارائه مدارک دال بر فعالیت در رشته مربوط :
به عنوان مثال جواز اعلامیه تأسیس از صنایع یا پروانه بهره برداری صنایع یا پروانه ساخت وزارت بهداشت درمان و آموزش پزشکی یا پروانه کسب و...
7-استفاده از حق تقدم :
در صورتی که متقاضی یا متقاضیان ثبت بخواهند به استناد تقاضای ثبت یا ثبت خارج از کشور از مزایای حق تقدم (حداکثر 6ماه) استفاده نمایند می بایست مدارک مربوط به حق تقدم را همزمان با تسلیم اظهارنامه یا حداکثر ظرف مهلت 15 روز از آن تاریخ تسلیم کنند.
8- نسخه ای ضوابط و شرایط استفاده از علامت جمعی و تأییدیه مقام صلاحیت دار
9- رسید مربوط به پرداخت هزینه های قانونی ( برای ثبت علائم تجاری اعم از اظهارنامه و طبقات محصول به موجب قانون مبالغی تعیین گردیده که باید به حساب دولت واریز گردد).  ]]>
قواعد تشکیل و ثبت اتحادیه های تعاونی 2018-08-06T10:05:16+01:00 2018-08-06T10:05:16+01:00 tag:http://www.takrit11.ir/post/214 سامان حسنی اتحادیه تعاونی نهادی متشکل از شرکت های تعاونی عضو با موضوع فعالیت واحد به منظور تحقق اهداف مندرج در قوانین و مقررات تعاونی ها می باشند. به طور کلی اتحادیه های تعاونی موجود در کشور در حال حاضر به دو گروه تقسیم می شوند :اول : گروهی که تشکیل و فعالیت آن ها طبق مقررات قانون بخش تعاونی مصوب 1370 است.دوم : گروهی که تشکیل و فعالیت آن ها طبق مقررات قانون شرکت های تعاونی مصوب 1350 است.بنابراین اتحادیه های تعاونی مربوط به بخش تعاون سال 1370 با عضویت شرکت های تعاونی داوطلب با حداقل هفت عضو که دارای موضوع ف اتحادیه تعاونی نهادی متشکل از شرکت های تعاونی عضو با موضوع فعالیت واحد به منظور تحقق اهداف مندرج در قوانین و مقررات تعاونی ها می باشند. به طور کلی اتحادیه های تعاونی موجود در کشور در حال حاضر به دو گروه تقسیم می شوند :
اول : گروهی که تشکیل و فعالیت آن ها طبق مقررات قانون بخش تعاونی مصوب 1370 است.
دوم : گروهی که تشکیل و فعالیت آن ها طبق مقررات قانون شرکت های تعاونی مصوب 1350 است.
بنابراین اتحادیه های تعاونی مربوط به بخش تعاون سال 1370 با عضویت شرکت های تعاونی داوطلب با حداقل هفت عضو که دارای موضوع فعالیت هستند در سطح استان و شهرستان و مرکزی تشکیل می گردد و اتحادیه های تعاونی مربوط به قانون شرکت های تعاونی مصوب 1350 شرکت های تعاونی روستایی نامیده می شود.
اتحادیه ها که متشکل از شرکت های تعاونی است دارای ارکانی مانند اعضاء خود می باشد. ارکان اتحادیه شرکت های تعاونی هر کدام دارای نقش مهمی در اتحادیه می باشند و هر کدام وظایفی را بر عهده دارند که مانند این وظایف در شرکت های تعاونی قابل درک است. هر اتحادیه تعاونی دارای سه رکن مجمع عمومی ، هیئت مدیره و هیئت بازرسی است.

قانون بخش تعاونی مصوب 1370 به ذکر اهداف و مقاصد اتحادیه های تعاونی پرداخته که عبارتند از :
1. ارائه خدمات آموزشی و فرهنگی و تبلیغاتی مربوط به امور تعاون به تعاونی های عضو و بالا بردن سطح علمی و فنی و تخصصی و اطلاعات مورد نیاز اعضاء آن ها و گسترش تعلیمات تعاونی
2. ارائه خدمات تحقیقاتی و مطالعاتی پیرامون موضوعات مورد نیاز تعاونی های عضو و کمک به جمع آوری آمار و اطلاعات و گزارشات اقتصادی و اجتماعی به آنان و وزارت تعاون
3. کمک به سازماندهی و حسن اداره امور و هماهنگی و حفاظت و توسعه تعاونی های موضوع فعالیت خود
4. کمک به برقراری ارتباط و همکاری متقابل بین تعاونی ها و بین آن ها و مردم و دولت و سایر ارتباطات داخلی و خارجی
5. ارائه خدمات اداری ، مالی ، حسابداری ، حسابرسی ، بازرسی ، تجاری ، اعتباری و تشکیل صندوق های قرض الحسنه و سایر فعالیت های اقتصادی مورد نیاز تعاونی های عضو
6. تامین نیازهای مشترک و بازاریابی و خرید و فروش و صادرات و واردات تعاونی های عضو
7.ارائه خدمات فنی ، تخصصی ، حقوقی و قبول وکالت اعضاء در کلیه امور مورد نیاز آنان ، خدمات مشاوره ای و راهنمایی و سایر تسهیلات مورد نیاز تعاونی ها
8. نظارت بر التزام تعاونی های موضوع فعالیت خود به رعایت قوانین و مقررات مربوط و معرفی متخلفین به مراجع قانونی ذیربط
9. حل اختلاف و داوری در محدوده امور مربوط به تعاونی ها به صورت کدخدا منشی و صلح اعضاء تعاونی ها.
اهداف و مقاصد یاد شده ذهن هر مخاطبی را به این سو می کشاند که عضویت در اتحادیه های تعاونی اجباری است در حالی که عضویت در اتحادیه اختیاری است و تعاونی هایی که عضو اتحادیه نباشند از حقوق قانونی محروم نخواهند بود.
تشکیل شرکت تعاونی در راستای شکوفایی اقتصاد در قانون اساسی پیش بینی گردیده و فلسفه پیش بینی چنین شرکتی وجود مزایای ویژه ای است که جزء ذات آن است اما شرکت هایی که با اختیار خود، اتحادیه ای تشکیل می دهند و یا به اتحادیه ای می پیوندند قصدشان کسب امتیازاتی ویژه فراتر از آنچه در قانون است بوده و هدفشان مهیا نمودن شرایطی برای تسهیل فعالیت در یک مجموعه وسیع تر و بزرگ تر می باشد  .
اتحادیه های تعاونی که متشکل از شرکت های تعاونی است به تناسب تعداد اعضاء تعاونی و میزان ارائه خدمات از اعضاء خود حق سهم دریافت می کنند که به این ترتیب پرداخت سهم تعاونی ها به عنوان عضو ، سرمایه شرکت محسوب می گردد و افزایش سرمایه اتحادیه از طریق افزایش سهم آنان و پرداخت حق عضویت و سایر دریافتی ها تامین می گردد و هرگونه تصمیم درباره سرمایه ( یا افزایش یا کاهش آن ) باید به تصویب دوسوم اعضاء مجمع عمومی اتحادیه برسد.

به موجب ماده 51 قانون بخش تعاونی اقتصاد جمهوری اسلامی :
شرکت ها و اتحادیه های تعاونی با رعایت این قانون پس از تهیه طرح و تصویب آن به کیفیتی که در آیین نامه اجرایی مشخص خواهد شد باید مدارک ذیل را برای تشکیل و ثبت ارائه دهند :
1. صورتجلسه تشکیل مجمع موسس و اولین مجمع عمومی و اسامی اعضاء و هیدت مدیره منتخب و بازرسان
2. اساسنامه مصوب مجمع عمومی
3. درخواست کتبی ثبت
4. طرح پیشنهادی و ارائه مجوز وزارت تعاون
5. رسید پرداخت مقدار لازم التادیه سرمایه
6. مدارک دعوت موضوع بند 2 ماده 32

    انحلال اتحادیه تعاونی

در انتها خالی از لطف نیست تا به انحلال اتحادیه های تعاونی نیز اشاره ای داشته باشیم. ماده 54 قانون بخش تعاونی اقتصاد جمهوری اسلامی مصوب 1370 در انحلال اتحادیه شرکت های تعاونی با انحلال شرکت های تعاونی و اصفیه آن ها تفاوتی قائل نگردیده و مقرر می دارد :

” شرکت ها و اتحادیه های تعاونی در موارد ذیل منحل می شوند :
1. تصمیم مجمع عمومی فوق العاده
2. کاهش تعداد اعضاء از حد نصاب مقرر در صورتی که حداکثر ظرف مدت سه ماه تعداد اعضاء به نصاب مقرر نرسیده باشد.
3. انقضای مدت تعیین شده در اساسنامه مربوط در صورتی که در اساسنامه مدت تعیین شده باشد و مجمع عمومی مدت را تمدید نکرده باشد.
4. توقف فعالیت بیش از یک سال بدون عذر موجه
5. عدم رعایت قوانین و مقررات مربوط پس از 3 بار اخطار کتبی در سال به وسیله وزارت تعاون بر طبق آیین نامه مربوط
6. ورشکستگی طبق قوانین مربوطه ”
]]>
انواع شرکت سهامی و وجوه ممیزه آنها 2018-08-06T09:59:56+01:00 2018-08-06T09:59:56+01:00 tag:http://www.takrit11.ir/post/213 سامان حسنی تا قبل از تصویب لایحه اصلاحی قانون تجارت در سال 1247، تنها عنوان شرکت سهامی بدون تفکیک آن پیش بینی شده بود. اما، به دلیل ضرورتهای ناشی از مناسبات متحول بازرگانی و از آن دست ضرورت تعبیه راهکاری جهت گرد آوری سرمایه های اندک به منظور راه اندازی و اجرای طرحهای کلان بازرگانی ، قانو نگذار در لایحه اصلاحی یاد شده ، شرکتهای سهامی را به دو نوع شرکت سهامی خاص و عام دسته بندی نمود. انگیزه های چندی در پی این اقدام قابل تصور است که به نوعی وجوه ممیزه دو شرکت سهامی هم به شمار می رود . تا قبل از تصویب لایحه اصلاحی قانون تجارت در سال 1247، تنها عنوان شرکت سهامی بدون تفکیک آن پیش بینی شده بود. اما، به دلیل ضرورتهای ناشی از مناسبات متحول بازرگانی و از آن دست ضرورت تعبیه راهکاری جهت گرد آوری سرمایه های اندک به منظور راه اندازی و اجرای طرحهای کلان بازرگانی ، قانو نگذار در لایحه اصلاحی یاد شده ، شرکتهای سهامی را به دو نوع شرکت سهامی خاص و عام دسته بندی نمود. انگیزه های چندی در پی این اقدام قابل تصور است که به نوعی وجوه ممیزه دو شرکت سهامی هم به شمار می رود . ]]> ثبت علامت تجاری چای 2018-08-06T09:58:42+01:00 2018-08-06T09:58:42+01:00 tag:http://www.takrit11.ir/post/212 سامان حسنی چای ، یکی از پرطرفدارترین نوشیدنی های جهان محسوب می شود. با توجه به محبوبیت بالای چای در بین ایرانیان، امروزه برندهای متعددی از چای وجود دارد . چنانچه شما نیز علاقه مند به ثبت علامت تجاری چای هستید و می خواهید با شرایط ثبت آن آشنا شوید، این مقاله را مطالعه بفرمایید. ما در این مقاله، اطلاعات مفیدی را در اختیار شما عزیزان قرار داده ایم .    ثبت علامت تجاری چایبه موجب بند 1 ماده 15 موافقت نامه تریپس، " هر گونه علامت یا ترکیبی از علائم که بتواند کالاها یا خدمات یک فعالیت را از کالاها چای ، یکی از پرطرفدارترین نوشیدنی های جهان محسوب می شود. با توجه به محبوبیت بالای چای در بین ایرانیان، امروزه برندهای متعددی از چای وجود دارد . چنانچه شما نیز علاقه مند به ثبت علامت تجاری چای هستید و می خواهید با شرایط ثبت آن آشنا شوید، این مقاله را مطالعه بفرمایید. ما در این مقاله، اطلاعات مفیدی را در اختیار شما عزیزان قرار داده ایم .

    ثبت علامت تجاری چای

به موجب بند 1 ماده 15 موافقت نامه تریپس، " هر گونه علامت یا ترکیبی از علائم که بتواند کالاها یا خدمات یک فعالیت را از کالاها یا خدمات فعالیت های دیگر متمایز گرداند علامت تجاری به شمار خواهد آمد ". چنین علامتی بویژه کلمات ، شامل اسامی مشخص ، حروف ، اعداد ، عناصر تصویری و ترکیبی از رنگ ها و همین طور هر گونه ترکیبی از این علائم برای ثبت به عنوان علائم تجاری خواهند بود.
علامت تجاری، در صورتی که برابر ماده 2 قانون ثبت علایم و اختراعات به ثبت رسیده باشد انحصاری است یعنی مخصوص کسی است که آن را به ثبت رسانیده و تجار دیگر حق استفاده از آن را نخواهند داشت.
ثبت علائم تجاری قبلاَ اجباری نبود و به اختیار صاحبان صنایع و تجار گذاشته شده بود. لیکن در تصویب نامه مصوب 3 اردیبهشت 1328 هیئت دولت ، ثبت علایم تجاری را برای موارد ذیل اجباری نمود :
1- مواد غذایی که در لفاف و ظروف مخصوصی باشد مثل کنسرو ، کره ، شکلات و روغن های مختلف و ...
2- نوشابه و آب های گازدار
3- لوازم آرایش که اثر مستقیم روی پوست بدن انسان دارند مثل صابون ، عطر ، ادکلن
4- داروهای اختصاصی با موارد استعمال طبی اعم از انسانی و حیوانی
مرجع ثبت علامت تجاری و اختراعات ، " اداره کل مالکیت صنعتی " است. ثبت کلیه علائم مزبور و اختراعات فقط در همین اداره به عمل می آید.

    مدارک لازم جهت ثبت برند چای

شخص حقیقی:
1) کپی شناسنامه شخص متقاضی
2) کپی کارت ملی شخص متقاضی
3) کپی کارت بازرگانی(در صورتی که از حروف لاتین استفاده شده باشد)
4) کپی مجوز فعالیت(جواز تاسیس،پروانه ی بهره برداری،پروانه ی ساخت،جواز کسب یا کارت بازرگانی و یا هر گونه گواهی فعالیت صادره از نهادهای نظارتی و حاکمیتی دولتی)
5) نمونه علامت تجاری در کادر 10 در 10
شخص حقوقی:
1) کپی شناسنامه مدیر عامل شرکت
2) کپی کارت ملی مدیر عامل شرکت
3) کپی روزنامه ی  تاسیس و آخرین تغییرات شرکت(از آخرین تغییرات شرکت نباید بیش از دو سال گذشته باشد)
4) کپی مجوز فعالیت(جواز تاسیس،پروانه ی بهره برداری،پروانه ی ساخت،جواز کسب یا کارت بازرگانی و یا هر گونه گواهی فعالیت صادره از نهادهای نظارتی و حاکمیتی دولتی)
5) کپی کارت بازرگانی(در صورتی که از حروف لاتین استفاده شده باشد)
6) یک نمونه از علامت مورد تقاضا(در کادر 10 در 10)
نکته: در صورتی که در تصویر علامت یا نام مورد نظر شما جهت ثبت کلمه یا حروف لاتین استفاده نشده باشد،ارائه ی کارت بازرگانی الزامی نخواهد بود.

    حق الثبت علائم تجاری

برابر بند " د " ماده یک قانون وصول برخی از درآمدهای دولت و مصرف آن در موارد معین مصوب 28 / 12 / 1373 حق الثبت علایم و اختراعات مصوب سال 1310 به ترتیب ذیل دریافت می گردد .
1- حق الثبت اظهارنامه علامت برای متقاضیان ایرانی بدون احتساب بهای ورقه دوازده هزار ( 12000) ریال
2- حق الثبت اظهارنامه علامت برای متقاضیان غیر ایرانی بدون احتساب بهای ورقه یکصد هزار (100.000) ریال
3- حق الثبت علامت قطع نظر از عده طبقات محصول برای متقاضیان ایرانی مقطوعاَ بیست و هشت هزار (28000) ریال
4- حق الثبت علامت قطع نظر از عده طبقات محصول برای متقاضیان غیرایرانی مقطوعاَ یک میلیون و دویست هزار (000. 200. 1) ریال
5- برای هر طبقه محصول اگر چه منحصر به فرد باشد بابت هر طبقه اضافی برای متقاضیان ایرانی علاوه بر حق الثبت اظهارنامه و حق الثبت علامت پنج هزار (5000) ریال.
6- برای هر طبقه محصول اگر چه منحصر به فرد باشد بایت هر طبقه اضافی برای متقاضیان غیرایرانی علاوه بر حق الثبت اظهارنامه و حق الثبت علامت سی هزار (000. 30) ریال.
به این ترتیب ملاحظه می گردد که برای ثبت علایم تجاری اعم از اظهارنامه و طبقات محصول به موجب قانون مبالغی تعیین گردیده که باید به حساب دولت واریز گردد.
نکته : علاوه بر هزینه های واریزی ، هر علامت تجاری چاپ دو آگهی در روزنامه ی رسمی کشور را نیز دارد که با توجه به تعداد خطوط و ابعاد علامت تجاری و سیاه سفید یا رنگی بودن آن هزینه خواهد داشت که معمولاَ هزینه ی هر روزنامه ی رسمی بالای یکصد هزار تومان می باشد.
شایان ذکر است، تسلیم اظهارنامه علامت تنها از طریق فایل الکترونیکی امکان پذیر بوده و متقاضیان ثبت علامت می بایست از طریق آدرس http://ip.ssaa.ir اظهارنامه خود را تسلیم اداره علامت نمایند. ]]>
تغییرات و تصمیمات مجاز شرکت بعد از ثبت آن 2018-08-06T09:56:37+01:00 2018-08-06T09:56:37+01:00 tag:http://www.takrit11.ir/post/211 سامان حسنی شرکت ثبت شده از جهات مختلف می تواند دچار تغییرات شود. منظور از تغییرات و تصمیمات شرکت ها ، تمامی تغییرات و تصمیمات شرکت که طی مجمع عمومی عادی یا مجمع عمومی فوق  العاده یا در جلسات هیات مدیره بنا به ضرورت هایی صورت می گیرد. لذا کلیه تغییرات و تصمیمات شرکت ها طی مجمع عمومی عادی یا مجمع عمومی فوق العاده و یا در جلسات هیات مدیره انجام می گیرد.تغییرات شرکت را می توان به دسته های  ذیل تقسیم نمود :تغییر نام شرکا ،  تغییر موضوع شرکت ،  تغییر آدرس شرکت ، انحلال شرکت ،  افزایش یا شرکت ثبت شده از جهات مختلف می تواند دچار تغییرات شود. منظور از تغییرات و تصمیمات شرکت ها ، تمامی تغییرات و تصمیمات شرکت که طی مجمع عمومی عادی یا مجمع عمومی فوق  العاده یا در جلسات هیات مدیره بنا به ضرورت هایی صورت می گیرد. لذا کلیه تغییرات و تصمیمات شرکت ها طی مجمع عمومی عادی یا مجمع عمومی فوق العاده و یا در جلسات هیات مدیره انجام می گیرد.
تغییرات شرکت را می توان به دسته های  ذیل تقسیم نمود :
تغییر نام شرکا ،  تغییر موضوع شرکت ،  تغییر آدرس شرکت ، انحلال شرکت ،  افزایش یا کاهش سرمایه شرکت  ،  ورود یا خروج شریک یا شرکا ،  تغییر دارندگان حق امضا که حتی می توان حق امضا را به تمامی شرکا و یا حتی به یک تفر داد ، تبدیل سهام شرکت به بانام و بی نام ،  نقل و انتقال سهام که فقط در شرکت های سهامی خاص انجام می شود ،  تغییر حق امضا ، تغییر مواد اساسنامه شرکت ، تصویب تراز سود و زیان ، تغییر سمت هیات مدیره ،  انتخاب یا تمدید اعضاء هیات مدیره ،  انتخاب یا تمدید بازرسین ، تعیین و تصویب بیلان مالی ، تصویب تراز سود و زیان
در ذیل به بررسی صلاحیت هر یک از مجامع عمومی و هیات مدیره می پردازیم. لازم به ذکر است شما عزیزان در صورت نیاز به هرگونه راهنمایی در رابطه با ثبت تغییرات شرکت ، می توانید با مشاورین ما در ثبت شرکت نیک در ارتباط باشید.

    صلاحیت مجمع عمومی فوق العاده

قانونگذار در ماده 83 لایحه قانونی 1347 مقرر کرده است : هرگونه تغییر در مواد اساسنامه یا در سرمایه شرکت یا انحلال شرکت قبل از موعد منحصراَ در صلاحیت مجمع عمومی فوق العاده می باشد.
لذا چنانچه لازم باشد موضوع شرکت تغییر پیدا کند یا موضوعات کوچک پیش بینی شده در اساسنامه تغییر یابد ( مانند تغییر نشانی شرکت ) ، در هر دو صورت دخالت مجمع عمومی فوق العاده ضروری است. البته ، در صورتی که در اساسنامه پیش بینی نشده باشد که هیات مدیره می تواند چنین تغییری در اساسنامه بدهد.
با این حال ، مجمع عمومی فوق العاده و به طریق اولی مجمع عمومی عادی، نمی تواند در مورد بعضی از امور مندرج در اساسنامه تصمیم گیری کند، از جمله :
1. به موجب ماده 94 لایحه قانونی 1347 : هیچ مجمع عمومی ای نمی تواند تابعیت شرکت را تغییر بدهد و یا هیچ اکثریتی نمی تواند بر تعهدات صاحبان سهام بیفزاید. مثل اینکه تصمیم بگیرد صاحبان سهام باید آورده های جدید به شراکت بیاورند ، یا شرکت باید به شرکت تضامنی تبدیل شود ، چه این امر متضمن افزایش تعهدات شرکاست. در این موارد باید مقررات عام حقوق مدنی ، یعنی توافق کلیه صاحبان سهام رعایت شود.
2. مجمع عمومی فوق العاده نمی تواند به حقوق فردی شناخته شده برای صاحبان سهام خدشه وارد کند ، مانند تصمیم به اخراج یکی از صاحبان سهم ، محروم کردن او از رای دادن ، محروم کردن او از انتقال سهام به طور مطلق، و محروم کردن او از اقامه دعوی علیه شرکت.
3. مجمع عمومی فوق العاده نمی تواند تصمیماتی اتخاذ کند که در صلاحیت مجمع عمومی عادی یا نهادهای دیگر شرکت است ؛ مانند انتخاب رئیس هیات مدیره که در صلاحیت هیات مدیره است یا انتخاب مدیر که در صلاحیت مجمع عمومی عادی است.

    اختیارت مجمع عمومی عادی

وظایف مجمع عمومی عادی به قرار ذیل است:
1- تعیین خط مشی شرکت و رسیدگی و اتخاذ تصمیم راجع به کلیه امور شرکت (غیر از آنچه که در صلاحیت مجمع عمومی موسس یا فوق العاده است).
2- رسیدگی به ترازنامه و حساب سود و زیان سال مالی قبل و صورت دارایی و مطالبات و دیون شرکت و صورتحساب دوره عملکرد و سالانه شرکت.رسیدگی مزبور پس از استماع گزارش مدیران و بازرس یا بازرسان خواهد بود.
3- انتخاب مدیران و بازرس یا بازرسان
4- تصویب ترازنامه و دستور تقسیم سود بین صاحبان سهام
5- تعیین روزنامه کثیرالانتشاری که آگهی ها و اطلاعیه های شرکت تا مجمع عمومی عادی سال بعد در آن انتشار خواهد یافت.

    صلاحیت هیات مدیره

تصمیمات مدیران در مورد اداره شرکت باید به صورت دسته جمعی اتخاذ شود . به همین علت باید جلسه ای برای تصمیم گیری تشکیل شود و این کار مستلزم دعوت مدیران است.
اختیارات خاص هیات مدیره :
قانونگذار در لایحه قانونی 1347، به طور صریح اختیارات خاصی را به هیات مدیره اعطا کرده است که می توان آن ها را در سه دسته بزرگ قرار داد :

1. انتصاب اشخاص به بعضی سمت های شرکت و تعیین اختیارات آنان
هیات مدیره می تواند رئیس و نایب رئیس هیات مدیره را نصب یا عزل کند. ( ماده 119 ) . انتخاب یا عزل مدیر عامل شرکت نیز بر عهده هیات مدیره است که می توان در صورت انتخاب مدیر عامل ، حدود اختیارات او را تعیین کند. ( ماده 124 و تبصره آن )

2. انتخاب تصمیمات لازم برای اداره صحیح شرکت
دعوت مجامع عمومی به مناسب های مختلف در اختیار هیات مدیره است. ( مواد 91 ، 138 و 141 ) . تنظیم حساب های شرکت و تقدیم آن به بازرسان و مجمع عمومی عادی نیز از اختیارات هیات مدیره است. ( مواد 137 ، 233 و 242 ) . هیات مدیره باید گزارش ها و پیشنهادهای خاص خود را در مورد بعضی از تصمیمات مهم راجع به حیات شرکت به مجامع عمومی تسلیم کند : از جمله گزارش راجع به افزایش سرمایه شرکت و پیشنهاد افزایش یا کاهش سرمایه آن ( تبصره ماده 167 و ماده 189 ) ، و گزارش سلب حق تقدم از سهامداران ، در فرض تصمیم شرکت به افزایش سرمایه ( تبصره ماده 167 ) . پیشنهاد انتشار اوراق قرضه ساده ( ماده 56 ) ، اوراق قرضه قابل تعویض با سهام ( ماده 61 ) و اوراق قرضه قابل تبدیل به سهام ( ماده 71 ) به مجمع عمومی نیز در صلاحیت هیات مدیره است. سرتنجام اینکه اعطای اجازه انعقاد قرارداد شرکت به اعضای هیات مدیره و مدیر عامل از اختیارات هیات مدیره شرکت است ( ماده 118 )

3. اختیارات هیات مدیره
الف ) اختیارات متفرقه هیات مدیره
از اختیارات هیات مدیره می توان به موارد ذیل اشاره کرد :
ترتیب اندوخته قانونی ( ماده 140 ) ، افزایش سرمایه شرکت در صورتی که مجمع عمومی فوق العاده به او اجازه دهد ( ماده 162 ) ؛ اصلاح اساسنامه پس از عملی ساختن افزایش سرمایه در قسمت مربوط به مقدار سرمایه ثبت شده و اعلام مراتب به مرجع ثبت شرکت ها و آگهی آن برای اطلاع عموم ( ماده 163 ) ؛ درج آگهی دعوت از مجمع عممومی در روزنامه ( مواد 95 و 192 ) ؛ رسیدگی به تعهدات پذیره نویسان و تعیین تعداد سهام هر یک از تعهد کنندگان در فرض افزایش شرکت و اعلام مراتب به مرجع ثبت شرکت ها برای ثبت و آگهی و دستور استرداد وجه سهام اضافه خریداری شده به بانک برای پرداخت به پذیره نویسان ذی نفع ( ماده 181 ) ؛ و تصفیه امور شرکت سهامی، اگر اساسنامه ترتیب دیگری مقرر نکرده باشد. ( ماده 204 )
ب) اختیارات عام هیات مدیره در اداره شرکت
به موجب ماده 118 لایحه قانونی 1347 ، جز درباره موضوعاتی که به موجب مقررات این قانون اخذ تصمیم و اقدام درباره آن ها در صلاحیت خاص مجامع عمومی است ، مدیران شرکت دارای کلیه اختیارات لازم برای اداره امور شرکت می باشند؛ مشروط بر آنکه تصمیمات و اقدامات آن ها در حدود موضوع شرکت باشد.
لذا هیات مدیره نمی تواند تغییر و اصلاح اساسنامه را خود بر عهده گیرد ، سرمایه شرکت را تغییر دهد ، و تصمیم به انحلال شرکت قبل از موعد بگیرد ؛ چه این موارد منحصراَ در صلاحیت مجمع عمومی فوق العاده است. ( ماده 83)

    ثبت تغییرات شرکت


جهت ثبت تغییرات شرکت باید نسخه ای از صورتجلسه متناسب با موضوع تغییرات به انضمام ضمائم آن به مرجع ثبت شرکت ها ارسال گردد. اداره ی کل شرکتها در صورت صحت صورتجلسه و رعایت کردن کلیه اصول و قواعد قانونی آن و مطابقت موارد آن با پرونده ی اصلی، آگهی تغییرات ثبتی را صادر نموده که در روزنامه رسمی و محلی اطلاع رسانی شود.
نکته : شرکت هایی که با مجوز به ثبت رسیده اند برای تغییرات شرکت خود باید از نهادهای مختلف گروهی مجوز گرفته و آن را به همراه سایر مدارک به اداره ثبت شرکت ها تقدیم نمایند.

]]>
شرایط مربوط به شرکت ناشر 2018-08-06T09:54:08+01:00 2018-08-06T09:54:08+01:00 tag:http://www.takrit11.ir/post/210 سامان حسنی در ارتباط با این شرایط مهمترین سوالی که بوجود می اید این است که مجمع عمومی شرکت چه نقشی در اجاره انتشار اوراق مشارکت دارد. پس از پاسخ دادن به این سؤال شرایط دیگر راجع به شرکت ناشر را بررسی می کنیم:الف) نقش مجمع عمومی سهامداران اولین سؤالی که مطرح می شود این است که درون شرکت ناشر چه رکنی از ارکان شرکت صلاحیت تصمیم گیری در خصوص انتشار اوراق مشارکت را دارد؟ قانون گذار در خصوص این سؤال پاسخ کلی ارائه نکرده است و در مواد متفرقه به ضرورت دخالت مجمع عمومی در انتشار این اوراق اشاره کرده است. آنچه مسلم ا در ارتباط با این شرایط مهمترین سوالی که بوجود می اید این است که مجمع عمومی شرکت چه نقشی در اجاره انتشار اوراق مشارکت دارد. پس از پاسخ دادن به این سؤال شرایط دیگر راجع به شرکت ناشر را بررسی می کنیم:
الف) نقش مجمع عمومی سهامداران اولین سؤالی که مطرح می شود این است که درون شرکت ناشر چه رکنی از ارکان شرکت صلاحیت تصمیم گیری در خصوص انتشار اوراق مشارکت را دارد؟ قانون گذار در خصوص این سؤال پاسخ کلی ارائه نکرده است و در مواد متفرقه به ضرورت دخالت مجمع عمومی در انتشار این اوراق اشاره کرده است. آنچه مسلم است این است که انتشار اوراق مشارکت قابل تبدیل به سهام نیاز به تصمیم مجمع عمومی فوق العاده شرکت ناشر دارد. در واقع به موجب ماده 30 آیین نامه اجرایی قانون نحوه انتشار اوراق مشارکت:«اوراق مشارکت ممکن است قابل تبدیل به سهام شرکت(سهامی عام) باشد. در این صورت مجمع عمومی فوق العاده بنا به پیشنهاد هیئت مدیره و گزارش خاص بازرس یا بازرسان شرکت اجازه انتشار اوراق مشارکت را می دهد و شرایط و مهلتی را که طی آن دارندگان این اوراق خواهند توانست اوراق خود را به سهام شرکت تبدیل کنند تعیین و اجازه افزایش سرمایه را به هیئت مدیره خواهد داد». پیش بینی این قاعده که انتشار اوراق مشارکت قابل تبدیل منوط به تصویب مجمع عمومی فوق العاده است،  کاملاً منطقی است؛ زیرا همان طور که در متن ماده نیز پیش بینی شده است، لازمه انتشار اوراق مشارکت قابل تبدیل این است که سرمایه شرکت افزایش یابد و افزایش سرمایه نیز طبق ماده 83 لایحه قانونی 1347 راجع به شرکتهای سهامی عام و خاص، انحصاراً در صلاحیت مجمع عمومی فوق العاده شرکت است. سؤالی که طرح می شود، این است که آیا در مورد انتشار دیگر اوراق مشارکت(اوراق ساده و قابل تعویض) نیز باید مجمع عمومی فوق العاده دخالت کند یا خیر؟
همان طور که گفته شد، منهای ماده 30 آیین نامه اجرایی، مقررات دیگری که در قوانین و آیین نامه های حاکم بر انتشار اوراق مشارکت به تصویب رسیده است صراحتی در خصوص  این موضوع ندارند. مثلاً تبصره  یک ماده 4 قانون نحوه انتشار اوراق مشارکت برای انتشار این اوراق تصویب «مجمع عمومی» را ضروری دیده، اما معین نکرده است که این مجمع، مجمع عمومی عادی است یا «مجمع عمومی» فوق العاده.
در ماده 56 لایحه قانونی 1347 راجع به شرکت های سهامی عام و خاص قانون گذار در خصوص اوراق قرضه صراحتاً مجمع عمومی فوق العاده را صالح برای تصویب انتشار اوراق قرضه(از هر نوع) شناخته و مقرر کرده بود:«هرگاه اوراق قرضه در اساسنامه پیش بینی نشده باشد مجمع عمومی فوق العاده صاحبان سهام می تواند، بنا به پیشنهاد هیئت مدیره انتشار اوراق قرضه را تصویب و شرایط آن را تعیین کند»، آیا می توان مقررات این ماده را در مورد اوراق مشارکت نیز اعمال نمود؟ این سؤال، حتی در مورد اوراق مشارکت قابل تعویض  به سهام نیز قابل طرح است؛ زیرا بر خلاف اوراق  مشارکت قابل تبدیل به سهام، انتشار اوراق قابل تعویض به سهام مستلزم تصویب افزایش سرمایه شرکت ناشر نیست که همان طور که گفتیم، در صلاحیت انحصاری مجمع عمومی فوق العاده است.
برخلاف آنچه بعضی مؤلفین گفته اند ، برای پاسخ دادن به سؤال مزبور نمی توان به مقررات لایحه قانونی 1347 در خصوص اوراق قرضه رجوع کرد؛ زیرا اوراق اخیر متضمن یک رابطه قرض میان شرکت ناشر و صاحب اوراق است در حالی که اوراق مشارکت، همان طور که گفته شد، متضمن عقد شرکت میان شرکت ناشر و صاحب ورقه است. با توجه به این که گفته شد، با نظر شورای نگهبان، اوراق قرضه، به تعریفی که از آن در ماده 52 لایحه قانونی 1347 شده از قانون گذاری فعلی کشور حذف شده است، نمی توان برای حل ابهام مقررات راجع به اوراق مشارکت به مقررات حاکم بر این تأسیس حقوقی حذف شده رجوع نمود، بلکه تنها باید به خود مقررات حاکم بر اوراق مشارکت اتکا کرد.
حال سؤال قابل طرح این است که آیا مقررات مزبور برای انتشار اوراق مشارکت ساده یا قابل تعویض با سهام شرکت ناشر را الزام به رجوع به مجمع عمومی فوق العاده می کنند؟
برای پاسخ دادن به سؤال مزبور ابتدا باید به قاعده کلی منعکس در ماده 83 لایحه قانونی 1347 رجوع کنیم. ماده اخیر مقرر می کند که: «هرگونه تغییر در مواد اساسنامه یا در سرمایه شرکت یا انحلال  شرکت قبل از موعد منحصراً در صلاحیت مجمع عمومی فوق العاده می باشد» بدین ترتیب، آنچه انحصاراً  در صلاحیت مجمع عمومی فوق العاده است سه چیز است: تغییر در مواد اساسنامه، تغییر در سرمایه شرکت(افزایش سرمایه یا کاهش آن) و انحلال شرکت. حال باید دید، انتشار اوراق مشارکت از کدام یک از این مقوله هاست؛ پاسخ این است که هیچ کدام. در واقع نه صدور و انتشار اوراق مشارکت ساده و نه انتشار اوراق مشارکت قابل تعویض با سهام، تغییر در سرمایه شرکت ایجاد نمی کند و اصولاً این تغییر ضرورت ندارت. در واقع، در مورد اوراق مشارکت ساده، همان طور که گفتیم، مشارکت صاحب ورقه  مشارکت با شرکت ناشر است و نه مشارکت با شرکای موجود شرکت که الزاماً با افزایش سرمایه شرکت محقق می شود. در مورد اوراق مشارکت قابل تعویض  با سهام نیز هیچ گونه ضرورتی به افزایش سرمایه شرکت وجود ندارد؛ زیرا صاحب ورقه در قبال تعویض اوراق مشارکت خود سهام خود شرکت ناشر را دریافت نمی کند، بلکه سهامی را دریافت می کند که شرکت ناشر در شرکت های دیگر(سهامی عام) مالک است. به همین خاطر نیز هست که ماده 29 آیین نامه اجرایی قانون نحوه انتشار اوراق مشارکت نشر اوراق مشارکت قابل تعویض را فقط منوط به افزایش موجودی سهام شرکت ناشر در شرکتهای دیگر به میزان اوراق مشارکت قابل تعویض کرده است. به این ترتیب، وقتی در سرمایه شرکت هیچ تغییری ایجاد نمی شود، تغییری نیز در اساسنامه پیش نخواهد آمد؛  زیرا تغییر اساسنامه وقتی مصداق پیدا می کند که در اثر افزایش سرمایه یا کاهش آن ماده ای از اساسنامه که مربوط به میزان سرمایه شرکت است تغییر کند. در نتیجه با توجه به اینکه مقررات حاکم بر انتشار اوراق مشارکت فقط در مورد اوراق مشارکت قابل تبدیل به ضرورت رجوع به مجمع عمومی فوق العاده اشاره کرده اند(ماده 30 آیین نامه اجرایی) و در مورد سایر انواع اوراق چنین تکلیفی نکرده اند و از آنجا که صلاحیت های مجمع عمومی فوق العاده به طور انحصاری در ماده 83 لایحه قانونی 1347 ذکر شده اند و براساس قواعد کلی، سایر صلاحیت ها مختص مجمع عمومی عادی است ـ منهای صلاحیتهای مربوط به سازمانهای دیگر شرکت ـ لذا باید چنین تلقی کرد که هرجا قانون گذار از «مجمع عمومی سهام داران» صحبت می کند مجمع عمومی عادی مدنظر است. بنابراین، به نظر ما این مجمع عمومی عادی شرکت است که می تواند در خصوص انتشار اوراق مشارکت ساده و نیز اوراق مشارکت قابل تعویض با سهام تصمیم گیری کند و در چنین شرایطی، حتی با قید در اساسنامه، صلاحیت مجمع عمومی عادی در این مورد قابل تفویض به مجمع عمومی فوق العاده نخواهد بود؛ زیرا چنین اقدامی مخالف ماده 86 لایحه قانونی 1347 است که مجمع عمومی عادی را صالح برای تصمیم گیری در خصوص «کلیه امور شرکت به جز آنچه در صلاحیت مجمع عمومی مؤسس و فوق العاده است» تلقی می کند و به حکم ماده 270 لایحه قانونی باطل است.
ب) شرایط دیگر. به موجب ماده 17 از قانون تنظیم بخشی از مقررات تسهیل نوسازی صنایع کشور و اصلاح ماده 113 قانون برنامه سوم توسعه اقتصادی، اجتماعی و فرهنگی مصوب 1382  انتشار اوراق مشارکت خاص شرکت های پذیرفته شده در بورس اوراق بهادار است. این شرکتها البته، فقط می توانند از نوع شرکتهای سهامی عام و خاص اعم از خصوصی یا دولتی یا وابسته به نهادهای دیگر (نظیر مؤسسات عام المنفعه) باشند (ماده 1 قانون نحوه انتشار اوراق مشارکت) شرکت های نوع دیگر(با مسئولیت محدود، مثلاً) نمی توانند اوراق مشارکت منتشر کنند.
استثنائاً، بعضی شرکتهای سهامی نمی توانند ناشر اوراق مشارکت باشند. این شرکتها را ماده 2 آیین نامه اجرایی ماده 17 قانون تنظیم بخشی از مقررات تسهیل نوسازی ... معین کرده است و آن دسته از شرکتهای سرمایه گذاری اند که موضوع فعالیت آنها صرفاً «خرید و فروش سهام و سایر اوراق بهادار با هدف کسب سود» است.این استثنا با روح حاکم بر قانون نحوه انتشار اوراق مشارکت منطبق است که انتشار این اوراق را صرفاً برای تأمین سرمایه برای اجرای مشترک طرحهای عمرانی، تولیدی و امثال آن مجاز می داند که به رغم قانون گذار، معاملات راجع به آنها جنبه ربوی ندارد.
علاوه بر این، برای آنکه شرکت بتواند اوراق مشارکت منتشر کند لازم است اولاً، حداقل دو سال از تاریخ پذیرش شرکت در بورس گذشته باشد؛ ثانیاً حداقل در دو دوره مالی پیش از تقاضای انتشار اوراق مشارکت سود آور بوده و به تشخیص سازمان بورس امکان سود آوری آن در آینده وجود داشته باشد، ضمن اینکه زیان انباشه نداشته باشد و ثالثاً، صورتهای مالی شرکت طی دو دوره مالی پیش از تقاضای انتشار اوراق مشارکت باید به تصویب مجمع عمومی شرکت رسیده باشد و سوابق گزارش دهی و شفافیت حسابهای شرکت به تأیید سازمان بورس رسیده باشد(مواد 15 الی 17 آیین نامه اجرایی ماده 17 قانون تنظیم بخشی از مقررات تسهیل نوسازی صنایع کشور...).
مجموعه این مقررات با هدف ایجاد اطمینان خاطر در سرمایه گذار وضع شده اند. که در خرید اوراق مشارکت با ناشری روبه رو باشد که به دنبال فعالیتی سالم است. در مورد وضعیت آتی فعالیت شرکت ناشر نیز آیین نامه اجرایی ماده 17 قانون فوق ترتیبی داده است که سازمان بورس بتواند به نحوی به فعالیت شرکت نظارت داشته باشد؛ زیرا ماده 7 این آیین نامه عرضه اولیه و داد و ستد ثانویه اوراق مشارکت را فقط از طریق این سازمان امکان پذیر دانسته است.
در شرایط فوق، هر شرکت سهامی عام یا خاص می تواند به صدور اوراق مشارکت مبادرت کند، مشروط بر اینکه انتشار اوراق مزبور با برنامه هایی که قانون مشارکت عموم را در آنها از طریق خریدار اوراق مشارکت پیش بینی کرده است، منطبق باشند. ]]>
ماهیت کالا در ثبت علامت تجاری بین المللی و اصل رفتار ملی 2018-08-06T09:51:59+01:00 2018-08-06T09:51:59+01:00 tag:http://www.takrit11.ir/post/209 سامان حسنی پیش از هرچیز، لازم دانستیم به مناسبت موضوع ،راجع به علامت تجاری بین المللی توضیحاتی ارائه نماییم و سپس وارد بحث اصلی شویم. قدر مسلم آن است که شما عزیزان می توانید در صورت نیاز به هر گونه مشاوره در این رابطه  با کارشناسان ما در ثبت شرکت فکر برتر در ارتباط باشید. همکاران ما در این مرکز ، از طریق مشاوره تخصصی شما را راهنمایی خواهند کرد.    علامت تجاری بین المللیبرای هماهنگ سازی قوانین و مقررات مربوط به حمایت از علائم تجاری ثبت شده، قوانین تقریباَ متحدالشکلی در قالب موافقت نامه و پیش از هرچیز، لازم دانستیم به مناسبت موضوع ،راجع به علامت تجاری بین المللی توضیحاتی ارائه نماییم و سپس وارد بحث اصلی شویم. قدر مسلم آن است که شما عزیزان می توانید در صورت نیاز به هر گونه مشاوره در این رابطه  با کارشناسان ما در ثبت شرکت فکر برتر در ارتباط باشید. همکاران ما در این مرکز ، از طریق مشاوره تخصصی شما را راهنمایی خواهند کرد.

    علامت تجاری بین المللی

برای هماهنگ سازی قوانین و مقررات مربوط به حمایت از علائم تجاری ثبت شده، قوانین تقریباَ متحدالشکلی در قالب موافقت نامه و کنوانسیون های بین المللی ایجاد شده اند و سعی در یکسان سازی این قوانین در کل جهان را دارند.
اولین اقدام اساسی جهت حمایت بین المللی از علامت تجاری و برخورداری از حقوق مرتبط با ثبت علامت، انعقاد معاهده پاریس بود. به موجب این کنوانسیون جهت حمایت از علائم تجاری در سطح بین المللی، مالک علامت ( شخص حقیقی با حقوقی ) می بایست به طور جداگانه تعدادی تقاضانامه را در ادارات ثبت کشورهای مختلف عضو، به زبان های گوناگون و با پرداخت هزینه های متفاوت و مصرف زمان طولانی، تودیع نماید.
کنوانسیون پاریس مزبور به کشورهای عضو این اجازه را می دهد که بین خود، موافقت نامه ویژه ای برای حمایت از مالکیت صنعتی منعقد کنند. این موافقت نامه ها نباید ناقض مفاد کنوانسیون باشد. به همین منظور تعدادی از کشورهای عضو کنوانسیون پاریس، جهت تسهیل روند ثبت بین المللی علائم تجاری و تحلیل حقوق ناشی از آن، اتحادیه ای بین المللی را در راستای کنوانسیون مزبور تشکیل داده و در آن سیستم مادرید را به عنوان دستورالعمل ثبت بین المللی علائم تجاری تصویب نمودند.
ثبت بین المللی بدین معناست که می توان علامت مذکور را در کشورهای عضو کنوانسیون مادرید با پرداخت هزینه های قانونی در هر کشور بصورت جداگانه ثبت نمود. شایان ذکر است، ایران  در سال 28/5/1382 به موافقت نامه مادرید راجع به ثبت بین المللی علائم تجارتی و پروتکل مربوط به آن ملحق شده است. لذا،هر علامت تجاری ثبت شده در ایران قابلیت ثبت در سیستم مادرید ( بین المللی ) را دارد.
ثبت علامت در دفتر بین المللی برای مدت 10 سال معتبر است و امکان تجدید ثبت طبق شرایطی وجود دارد.

    ماهیت کالا در ثبت علامت

بعضاَ ممکن است این اتفاق بیافتد که محصولی با قوانین داخلی یک کشور خاص هماهنگی نداشته باشد. در واقع با امعان نظر به پیش بینی های قانونی در سیستم حقوقی داخلی آن کشور، به دلایلی چند ، اعم از نامشروع بودن آن محصول یا غیرامنیتی بودن آن ممکن است امتناع از ثبت علامتی وجود داشته باشد. اما با توجه به اینکه اساساَ کنوانسیون پاریس که حول موضوع حمایت از مالکیت صنعتی تدوین گردیده است، ورای ماهیت محصولات تولیدی، به علائم تجاری می پردازد، نوع محصولاتی که علامت تجاری روی آن نصب می شود را در هیچ مورد مانع از ثبت آن علامت نمی داند. چه بسا که بنا بر مرور زمان ، قوانین تغییر یافته و محصول مربوطه، شرایطی را که ملازمه با قوانین آن کشور دارد، کسب نماید.

    اصل رفتار ملی و اصل دولت کامله الوداد :


اصل رفتار ملی و اصل دولت کامله الوداد به عنوان دو قاعده مهم در راستای عدم تبعیض در چهارچوب تنظیمات حقوقی بین المللی مورد توجه بوده است. این دو اصل به عنوان دو رکن مهم در نظام حقوقی سازمان جهانی تجارت مورد پیش بینی قرار گرفته و در موافقت نامه تریپس نیز به آن اشاره گردیده است. اصل رفتار ملی پیش از این در کنوانسیون برن و پاریس مورد عمل بوده است.
اصل رفتار ملی در مذاکرات دو جانبه مربوط به سرمایه گذاری در طول قرن هیجدهم یا نوزدهم قبل از مذاکرات مربوط به کنوانسیون های پاریس و برن مبنای مذاکرات قرار داشت. اصل دولت کامله الوداد نیز در طول قرن نوزدهم در موافقت نامه های تجاری ظاهر گردید. این دو اصل با ممنوع کردن تبعیض در مقابل واردات و سرمایه گذاری، مبنای آزادی دسترسی به بازار را در چهارچوب حقوق مالکیت فکری، این دو اصل زمینه ارتقای دسترسی به بازار را برای خارجیان فراهم نمایند.
بر اساس اصل رفتار ملی، هر یک از کشورهای عضو باید با اتباع کشورهای دیگر عضو، همان رفتاری را نمایند که با تبعه خود در راستای حمایت از حقوق مالکیت فکری معمول داشته است.
گفتنی است ، از لحاظ رعایت اصل رفتار ملی و اصل دولت کامله الوداد ، رعایت این دو اصل در تمامی قسمت های مذکور در موافقت نامه تریپس، در خصوص حقوق مالکیت فکری باید مورد عمل قرار گیرد. . ]]>
ثبت شرکت و رسم مدل کسب و کار 2018-07-11T11:12:01+01:00 2018-07-11T11:12:01+01:00 tag:http://www.takrit11.ir/post/208 سامان حسنی تعریف طرح کسب و کار و  رسم مدل کسب و کار خودمدل کسب و کار چیزی می باشد شبیه نقشه یک ساختمان که پیش از ساختش ترسیم میشود و روابط و جایگاه ها و مدل کاری و زمانبندی ها و محصول که خود ساختمان بوده تا احراز کیفی ساختمان و در نهایت ریسک ها و فرصتها تعیین می گردد در آخر شما تصمیم میگیرید که کار را شروع کرده و یا از همان مدل تجاری خود متوجه خواهید شد مدل کسب و کار شما ایراد دارد و برای اجرا صرفه اقتصادی را دارا نمی باشد. وقتی که از مدیریت در مورد یک مدل کسب و کار سوال کنید. “یک مدل کسب و کار چطور ب
تعریف طرح کسب و کار و  رسم مدل کسب و کار خود

مدل کسب و کار چیزی می باشد شبیه نقشه یک ساختمان که پیش از ساختش ترسیم میشود و روابط و جایگاه ها و مدل کاری و زمانبندی ها و محصول که خود ساختمان بوده تا احراز کیفی ساختمان و در نهایت ریسک ها و فرصتها تعیین می گردد در آخر شما تصمیم میگیرید که کار را شروع کرده و یا از همان مدل تجاری خود متوجه خواهید شد مدل کسب و کار شما ایراد دارد و برای اجرا صرفه اقتصادی را دارا نمی باشد. وقتی که از مدیریت در مورد یک مدل کسب و کار سوال کنید. “یک مدل کسب و کار چطور بوده است؟”  واقعا جواب واضحی از همه می گیرید :اینکه  “چگونه می توانم برای پول برنامه ریزی داشته باشم؟”

پشت این سوال یک صف از سوالات وجود دارد:

که هدفهای مشتری چه خواهد بود؟

برای کدام احتیاج مشتری محصول وجود دارد و یا چالش را حل کنید؟

چه محصولی را عرضه می کنید؟

به دست آوردن و حفظ مشتریان چگونه انجام می شود ؟

چگونه محصول خود را تعریف و ارائه می دهید ؟

چگونه درآمد کسب می کنید؟

ساختار هزینه شما چطور بوده؟

حاشیه سود شما چه خواهد بود؟

در طول سال  ۱۹۹۰وقتی که دنیای کسب و کار با صحبت در مورد یک اقتصاد جدید و قوانین کسب و کار جدید در حال شکل گرفتن خواهد بود، مردم و حتی تجارت کسب و کار به نظر می رسید برای از یاد بردن بخشی که در مورد پول و کسب و کار مردم بوده با استفاده از مدل کسب و کار خارج شد، اما وقتی که رشد صفحات web افزایش یافت رشد سریع بازار در web و در طرفی دیگر به رقابت پرداختن بازار های مختلف و پیچیده شدن روابط مالی سبب بوجود آمدن چارت های سازمانی متعدد برای اهداف و نیازهای متفاوت گردید.

نقطه سر به سر: درآمد با هزینه در یک سطح قرار داشته باشد.

]]>
برندها به چند دسته تقسیم میشوند؟ 2018-07-11T11:11:39+01:00 2018-07-11T11:11:39+01:00 tag:http://www.takrit11.ir/post/207 سامان حسنی  به طور کلی برند ها به چهار دسته تقسیم می شوند :برند انفرادی :یک شرکت ممکن است بر اساس سیاستی تصمیم بگیرد برندهای مشخصی را برای هر یک از محصولات خود اقتباس کند .برند فامیلی :برند های فامیلی به یک سری از محصولات خاص محدود می شود. اصطلاح برند فامیلی رجوع می کند به یک نام تجاری   Brand Name که یک شرکت برای یک سری از محصولاتش اقتباس می کند.برند شرکتی   Company Brand :ما ممکن است برای همه محصولات اسم شرکت کننده  یا تولید کننده را بگذاریم. وقتی یک شرکت تولید کننده محصولات
به طور کلی برند ها به چهار دسته تقسیم می شوند :

برند انفرادی :

یک شرکت ممکن است بر اساس سیاستی تصمیم بگیرد برندهای مشخصی را برای هر یک از محصولات خود اقتباس کند .

برند فامیلی :

برند های فامیلی به یک سری از محصولات خاص محدود می شود. اصطلاح برند فامیلی رجوع می کند به یک نام تجاری   Brand Name که یک شرکت برای یک سری از محصولاتش اقتباس می کند.

برند شرکتی   Company Brand :

ما ممکن است برای همه محصولات اسم شرکت کننده  یا تولید کننده را بگذاریم. وقتی یک شرکت تولید کننده محصولات متعددی می باشد این نوع برند شرکتی استفاده می شود. برای مثال نساجی نساجی مازندران، محصولات مهندسی ، شیمیایی و غیره.
ترکیبی از همه Combination Divice
محصولات اسامی خودشان را دارند و برند شرکتی مشخص می کند که شرکت همه محصولات را تولید می کند. مثل ( تاژ شرکت بهداد )
]]>
ثبت شرکت در بندر شهید رجایی 2018-07-11T11:10:23+01:00 2018-07-11T11:10:23+01:00 tag:http://www.takrit11.ir/post/206 سامان حسنی آشناییبندر شهید رجایی با فضای باز وسیعی بیش از ۳۲٫۵ مربع کیلومتر ۲۰ کیلومتر از طرف غرب به بندر عباس با امکانات پیشرفته و تجهیزات جدید واقع گردیده است. که تاکید بر تجارت جهانی که سبب می گردد بندر شهید رجایی از دروازه های مهم اقتصادی در شرق میانه می باشد. بندر شهید رجایی توسط فن آوری جدید می باشد تبادل کالا بین المللی با بندر اصلی در کل جهان، همچنین با راه آهن بین المللی به کار تخصیص  شده انتقال اتصال.آب و هوا:حدود دمایی ۳ تا ۴۹ درجه سانتی گراد، محدوده رطوبت نسبی: ۳۴ تا ۹۲٪، شراکت سالیانه ۱۳۸
آشنایی

بندر شهید رجایی با فضای باز وسیعی بیش از ۳۲٫۵ مربع کیلومتر ۲۰ کیلومتر از طرف غرب به بندر عباس با امکانات پیشرفته و تجهیزات جدید واقع گردیده است. که تاکید بر تجارت جهانی که سبب می گردد بندر شهید رجایی از دروازه های مهم اقتصادی در شرق میانه می باشد. بندر شهید رجایی توسط فن آوری جدید می باشد تبادل کالا بین المللی با بندر اصلی در کل جهان، همچنین با راه آهن بین المللی به کار تخصیص  شده انتقال اتصال.

آب و هوا:
حدود دمایی ۳ تا ۴۹ درجه سانتی گراد، محدوده رطوبت نسبی: ۳۴ تا ۹۲٪، شراکت سالیانه ۱۳۸ میلی متر بوده و بیشترین سرعت وزش باد: ۴۵ کیلومتر / ساعت. بندر شهید رجایی و شهید باهنر اسکله مجهز هر دو با توانایی های اداری و فنی لازم را برآورده میکند از حمل و نقل جدید و به راه آهن در کل کشور و شبکه های جاده متصل گردیده و به طور مستقیم به کشورهای مستقل مشترک المنافع در شمال ایران متصل شده و دریای خزر می باشد.

فاز ۱
• فراهم نمودن شرایط جهت عروق پهلوگیری تا ۱۴۵،۰۰۰ DWT.
• در مواقعی که شرایط برای پهلوگیری کشتی های کانتینر نسل ۷ (۱۲۰۰۰ TEU).
• احداث ۲ اسکله کانتینر  با طول ۱۰۰۰M و عمق ۱۷M در شرایط کامل جزر و مد.
• لایروبی کانال ورودی و حوضه با حجم ۱۱٫۵ میلیون m3 می باشد.
• احیای حیاط ظرف تا ۶۷ هکتار می باشد.
• بعد از فاز ۱ زمان تکمیل، ظرفیت کانتینر بندر shahidrajaee خواهدگشت ۳ میلیون TEU رسید.
فاز ۲
• ساخت اسکله به طول ۲۰۲۰m در حوضه ۲ و ۳ با یک پیش نویس از عمق ۱۶M در جزر و مد کامل می باشد.
• لایروبی از ۲ و حوضچه ۳ و احیای ساحل به ۷ میلیون m3 می باشد.
• ساخت و ساز یک منطقه جهت انباشته ظرف.
• خریداری کردن ۱۸ واحد از جرثقیل زیر بشکهای (نسل ۶)
• خریداری کردن ۴۵ واحد از transtainers.
• ایجاد حمل و نقل و بندر صادراتی نفت در قسمت شرقی از مجتمع بندری shahidrajaee.
• ایجاد حمل و نقل و سوخت رسانی ترمینال در بندر با شراکت قسمت خصوصی به منظور تسهیل و تسریع روند ساخت و ساز.
• نزدیکی از  ترمینال به اسکله محموله نفت و متصل کردن آن به شبکه به طور کلی راه آهن فرآیندهای برای بارگیری محموله نفت و تخلیه را آسان نموده، و تا به حال تاثیر خوبی بر توسعه حمل و نقل نفت از راه پورت.

]]>